Kiedy roczny wymiar wolnego może wynieść aż 36 dni? Wyjaśniamy przepisy

W powszechnej świadomości pracowników etatowych funkcjonują dwa wymiary rocznego urlopu wypoczynkowego – 20 lub 26 dni. Ta druga, wyższa wartość przysługuje osobom posiadającym co najmniej 10-letni staż pracy (wliczając w to okresy nauki). Istnieją jednak sytuacje, w których pula ta powiększa się o dodatkowe 10 dni, dając łącznie aż 36 dni wolnego w roku kalendarzowym. Taki przywilej dotyczy konkretnej grupy zatrudnionych i wiąże się ze spełnieniem ściśle określonych warunków.

Łączenie limitu 21 dni: Turnusy rehabilitacyjne a dodatkowy urlop

Osoby uprawnione do dłuższego wypoczynku muszą pamiętać o istotnej zależności prawnej. Poza dodatkowymi dniami urlopu, przepisy przewidują bowiem możliwość zwolnienia z obowiązków służbowych w celu wzięcia udziału w turnusie rehabilitacyjnym (maksymalnie raz w roku, na okres do 21 dni).

Ustawodawca wprowadził tu jednak wspólny limit. Łączny wymiar dodatkowego urlopu wypoczynkowego oraz wspomnianego turnusu rehabilitacyjnego nie może przekroczyć 21 dni w roku kalendarzowym.

Przykład rozliczenia: Jeśli pracownik w danym roku wykorzysta 14 dni na pobyt w turnusie rehabilitacyjnym, jego pula dodatkowego urlopu na ten rok kurczy się do 7 dni (z wyjściowych 10 dni).

Pozostałe sytuacje uzasadniające zwolnienie od pracy

Warto wiedzieć, że turnusy rehabilitacyjne to nie jedyny powód, dla którego pracownik może legalnie opuścić dniówki robocze. Przepisy pozwalają na zwolnienie z zachowaniem prawa do wynagrodzenia w celu:

  • wykonania specjalistycznych badań lekarskich,
  • odbycia zabiegów leczniczych bądź usprawniających,
  • pozyskania lub naprawy zaopatrzenia ortopedycznego.

W przypadku tych konkretnych wizyt medycznych i technicznych ustawodawca nie narzucił sztywnego rocznego limitu dni. Wprowadził jednak jedno kluczowe obostrzenie: wyjście do lekarza lub technika w godzinach pracy jest usprawiedliwione tylko wtedy, gdy czynności tych nie da się zrealizować poza standardowym czasem pracy zatrudnionego.

Kto i kiedy zyskuje prawo do 36 dni urlopu?

Podstawą do rozszerzenia standardowego wymiaru 26 dni o dodatkowe 10 dni jest posiadanie oficjalnego orzeczenia o stopniu niepełnosprawności – przy czym musi to być stopień znaczny lub umiarkowany. Przepisy te wynikają bezpośrednio z ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, a także z Kodeksu pracy.

Samo otrzymanie dokumentu nie generuje jednak dodatkowych dni automatycznie od kolejnego dnia. Prawo do powiększonego urlopu nabywa się dopiero po przepracowaniu pełnego roku. Czas ten zaczyna biec od dnia następującego po dniu, w którym dany pracownik został formalnie zaliczony do jednej z dwóch wymienionych grup (umiarkowanego lub znacznego stopnia).

Kiedy dodatkowe 10 dni nie przysługuje?

Istnieją jasne kryteria, które uniemożliwiają skorzystanie z opisywanego przywileju. Dodatkowego wolnego nie otrzymają:

  1. Pracownicy posiadający orzeczenie o lekkim stopniu niepełnosprawności.
  2. Osoby, które na podstawie zupełnie innych, odrębnych przepisów prawa mają już przyznany urlop wypoczynkowy w wymiarze przekraczającym 26 dni.
  3. Osoby uprawnione do urlopu dodatkowego z innych tytułów, o ile jego wymiar wynosi co najmniej 10 dni.

Uwaga: Jeśli pracownikowi przysługuje urlop dodatkowy z innych przepisów, ale w wymiarze niższym niż 10 dni, wówczas prawo do pełnych 10 dni z tytułu stopnia niepełnosprawności zostaje zachowane (zgodnie z art. 19 ustawy o rehabilitacji…).


Treści publikowane w serwisie internetowym https://fidus-podatki.pl/blog mają charakter informacyjno-edukacyjny. Nie stanowią one porad prawnych / księgowych i nie zastępują profesjonalnej pomocy prawnej / księgowej. Autor nie ponosi odpowiedzialności za jakiekolwiek skutki związane z ich wykorzystywaniem.